Bugün istediğimiz kalitede insanı yetiştirmekte zorlanıyorsak bunda usta-kalfa-çırak ilişkisinin kopmasının payı büyüktür. Bugünün imkanları ile artık birbirimize usta-çırak olmamızda daha kolay olmuştur, artık çıraklık yapmak için ustanın dizinin dibine gitmeye gerek yok, onunla bir şekilde iletişim kuracağımız alan olduğunda
kendimizi yetiştirebiliriz. Evet en iyi eğitim yine ustanın dizi dibinde olur; fakat bugünkü nüfus düşünülürse böyle bir imkan ortadan kalkmıştır. Artık öğrenci ve öğreticiyi, çırak ve ustayı buluşturabileceğimiz ortamlar oluşturmak zorundayız.

Sonuç olarak üç yıldır bizde bu ortamı oluşturmanın çıraklığını yaptık. Bundan sonra kalfalığa terfi ediyoruz.

Yeni döneme iş ilanları ile başlamış olduk. Zaten bizim istediğimizde bu platformun kaliteli-ahlaklı yönetici, işveren ve çalışanların buluşma alanı olması. ERPUZMANI.com sitemiz ve grubumuzda aynı şeyi yapmaya çalışıyoruz.

İlan:1 “SAP SATIŞINDA TECRÜBELİ ACCOUNT MANAGER ALIMI YAPILACAKTIR.”

İlan: 2 “ERP sektöründe faaliyet gösteren firmamızda görevlendirilmek üzere PROJELER
DİREKTÖRÜ aramaktayız. Çalışma yeri İSTANBUL’dur.
İşin Tanımı: Tüm ERP projelerimizin standartlara uygun, müşteri memnuniyetini gözetir ve karlı bir şekilde yönetilmesinden sorumludur. Aynı zamanda proje ekibimizin yönetilmesi ve projelerin terminlere uygun zamanlarda istenilen şekilde bitirilmesi projeler direktörünün sorumluluğu altındadır.”

İlan detaylarına grubumuzdan ulaşabilirsiniz: “ERPUZMANI GRUBU”

Liseyi bitirmiş bir öğrenci çoğunlukla ne istediğini bilmeden aldığı puanın yeterliliğine göre güncel veya popüler mesleklerden birini tercih etmektedir. Bu tercih aşamasında benim ilgim nedir, yeteneklerim nelerdir, ileride hangi mesleği yapıyor olmam beni mutlu edecektir? Şeklinde uzatılabilecek sorular tam anlamıyla cevaplanmadan kendimizi bir bölümde okuyor bulmaktayız.

Üniversitede değerli görülen bölümleri tercih edebilen bir gencin erinlik ve ergenlik dönemleri test, okul, dershane arasında geçmektedir. Sadece sınav koşucusu olarak bu kısır döngüde yetişen gençlerimizin; derinlikli bir bakış açısı kazanamadıkları gibi hayata dair de yeterli deneyime sahip olarak yetiştirilmemektedir..

Mesleğinde ve hayatta başarılı olmuş , problem çözebilen kişilerin ortak özelliği küçük yaşlardan itibaren çalışma hayatıyla bir şekilde ilişkide olmalarıdır. Kısaca farklı aşamalarda sorumluluk bilinci almış ve bu doğrultuda yetişmiş kişiler hayatının ilerleyen dönemlerinde de daha mantıklı kararlar alabilmekte ve topluma faydalı olmaktadır.

Herkesin doktor, mühendis, hukukçu olduğu bir toplum düşünülemez. Aslında hangi meslek önemli sorusundan çok o mesleğin içini biz ne kadar dolduruyoruz ve o meslek için gerekli donanımda kendimizi yetiştirebilecek miyiz? Ve benzeri sorular daha büyük önem taşımaktadır.

Bu saatten sonra seçtiğimiz meslekte kendimizi yetiştirebilme imkanlarını aramamız bizleri daha çok ilgilendirmelidir. Üniversite bizlere sadece genel bir bakış açısı kazandırabilir. Mesleğin esası ancak yaşanarak öğrenilir. Meslek dediğimiz şey ancak usta-çırak ilişkisiyle yeterli bir seviyeye ulaşabilir.

Ben olsam okuduğum bölümle ilgili iş ilanlarına bakarım bu ilanlarda hangi donanımı istiyorlar? Gelecekte mesleğimle ilgili bana neler lazım olabilir? Kendimde bu özellikler ne kadar var? Ve benzeri sorular üzerinden kendim için bir gelişim planı hazırlayabilirim; kurs, seminer, planlı okuma ve benzeri faaliyetlerle o alanda kendimi geliştiririm.

Kısaca hangi bölümü okuduğumuzdan çok o bölümü nasıl okuduğumuz önemli. Dört yıllık süreci iyi değerlendirenler hayata daha hazır olacaklardır. Özellikle kendimizi bir bütün halinde geliştirmenin derdinde olmalıyız. Aklımızı kullandığımız kadar duyuşsal zekamızı kulanmıyorsak, sosyal ve kültürel olarak yeterince kendimizi geliştirmiyorsak hayatımızda her zaman bir şeyler eksik olacaktır. Yani süreci değerlendirmekten kastım bir kaç kitaba veya okula gömülmek değil. Hayatın hakkını vermek; her şeye yeterince zaman ayırmaktır.

Biz genel bakış açısıyla konuyu değerlendirebiliriz; çünkü bizim işverenlerle bir göbek bağımız yok. Genelde medya reklam verenlerin çıkarlarını koruduğundan haberlerini onların ekseninden yazar veya iktidardan bir arpalık alıyorsa suya sabuna dokunmadan aradan sıyrılır. İktidardan veya sermayeden arpalık alamadığında müzmin muhalifte olabilir. Medya finansman sorununu çözebilirse ancak kaliteli haber anlayışına ulaşabilir ki bu şimdilik bizim konumuz değil.

Vasıflı personel bulamadığı için yatırım erteleyen işveren haberlerine sadece gülerim.
Vasıflı personel bulamayan işveren ne kadar haklı? Mesleki Eğitimi savunmayan, desteklemeyen kişilerin yetişmiş eleman bulamadığında seslerini yükseltme hakkı yoktur. Çalışanına yöresinde asgari geçimi bile çok gören işverenin adam bulamıyorum demesi abesle iştigaldir. İnsan Kaynaklarını doğru yönetmeyen, personelini çağın gereğine göre eğitmeyen onlardan sadece işini görünceye kadar faydalanmayı hedefleyen işverenlerin çuvaldızı önce kendilerine batırmaları gerekmektedir.

Konuyu iktidar ve devlet açısından değerlendirirsek. Eğitim politikası problemli olan bir yapının mesleki eğitimi daha da sorunlu olması kaçınılmazdır. Göstermelik yapılan projelerde diğer proje işlerinde olduğu gibi pek bir işe yaramamaktadır. Örnek olarak daha öncede eleştirdiğim bir konu, bazı projelerde eğitim veren mesleki eğitim okulları zaten kendi mezunlarını takipten ve yetiştirmekten acizdir. Bir proje nasıl sihirli değnek olacak ki o okulların eğitim kadrolarını insan yetiştiren bir noktaya ulaştıracak. Eğer sadece makine parkını yenilemekle bu işler olsaydı zaten işimiz çok kolaydı. Bütün okulların atölyelerini yenilerdik ve ortada hiç sorun kalmazdı.

İşsizler açısından durumu değerlendirmek belki de en zoru. Eğitim yapısı dolayısıyla çocuk on iki yıl okullarda oyalanacak ve genel liseden mezun olacak. Bu adam vasıfsız olmaz mı? Sonra yeniden bir sürü harcama yap bu adamlara meslek kazandırmaya çalış. Zaten dayısını bulan ortalıkta kalmaz. Genelde ortada kalan kendisine bir arka bulamamış, elinden iş gelmeyen, hayata hazırlanmamış ve kendini hazırlayamamış kişilerdir. Bu kişilere devlet sahip çıkmalı ve onları yetiştirmeli. Bu noktada işsizliği yerinde çözmek daha da önemlidir. Mesela yakın gelecekte gıda krizine doğru gidiyoruz ki bu zamandan sonra en önemli iş çiftçilik olacaktır ancak çiftçilik ülkemizde hala bir meslek olarak görülmemektedir. Bizim tekrar küçük aile işletmelerine ihtiyacımız var. Kendi yağıyla kavrulan ve çevresine de faydalı olan aile işletmelerine. Bunu her sektör için düşünebiliriz. Yeni çağda kendini kimseye muhtaç olmadan doyurabilen ve dünyayı doyurmaya talip ülkeler, teknoloji ve bilgiyi doğru kullanan devletler dünya klasmanında ön sıralarda olacaktır.

Çalışmak istemeyene zaten çözüm de söylenecek sözümüz de yok. Devlet doğru yardım politikaları ile çalışanı desteklemelidir ki tembellik özendirilmesin. Asgari geçimden yoksun asgari ücretten vergi alan bir devlet sosyal yardım yapıyorum diyerek ortalıkta dolaşırsa bu durumu inandırıcı olmaz. Eskiden belki bu işlerin takibi zordu, şimdiki teknolojiyle kişinin durumunu değerlendirmek ve bunu tüm kurumlara sunmak ayrıca ortak bir alt yapı, veritabanı oluşturmak mümkündür. Mahalle mahalle, ilçe ilçe, il il mevzu çözülebilir.

Sonuç olarak üretici, çalışan, iş yapmak isteyen desteklenmelidir. Kazandıklarının bir kısmıyla işine ve insana yatırım yapan işverenler desteklenmeli ve ödüllendirilmelidir. Mesleki Eğitime gönül vermiş eğitimcilere ve benim mezunum ne iş yapıyor diye kendine sorma ihtiyacı duyan öğreticilere önem verilmelidir. İşte o zaman işsizlik, mesleksizlik, işverensizlik sorunlarımız birer birer çözülür.

İş yaşamında edinilen her tecrübe değerlidir. Hangi konumda olursa olsun kişi iş başında kendini geliştirir. Tecrübemiz belkide yaptığımız hataların toplamıdır. Aslında usta çırak ilişkisi iyi işlese deneyimler paylaşılsa belki bu kadar çok hata yapmayacağız. Mesela ben stres altında ani karar verme becerisinden yoksunum. Bazen acele kararlar veriyorum ve sonra bu kararların yanlışlığına üzülüyorum. Bu şekilde örnekler çoğaltılabilir. Paylaşmayı öğrenmemiz gerekiyor.

Özel sektörün kendine has kitaplarda yazmayan işleyiş yapısı vardır. Şirketin kültürü genelde patrona veya iş yerinin liderine göre şekillenir. İş yeri sahibinin kendine sorması gereken ilk sorular; Patron muyum yoksa takım lideri miyim? İnsana mı yoksa makine veya paraya mı önem veriyor?

İlk işim 200 kişinin çalıştığı büyük bir işletme olmanın yanında zihniyet olarak atölyeden fabrikaya geçmesi gereken bir firmaydı. Muhasebe departmanı harici bir bölüm oluşmamıştı. Patronlarımız (6 kardeş) kendi aralarında iş bölümü yapmıştı. Daha önce aynı sektörde kurucu müdürlük yapmış yöneticiyi işe almakla kurumsallığın startını verdiler. O müdür kendi ekibini kurdu. Benim şansın ekibin ilk personeli olmamdı. Henüz 19 yaşlarındaydım ve tecrübesizdim. Fakat doymak bilmeyen öğrenme isteği ve merak vardı. Şimdi olsa çok farklı davranacağım eylemlerim olmuştur. İnsan zamanla yetişiyor. Bu olgunlaşmayı hızlandırmak elimizde. Bugün internet bir çok imkanlar sunuyor. Öncelikle özgür bir öğrenme ortamı. Bilgiye ulaşılabiliyor; fakat bu bilginin arkasında ki ruhu da ortaya koymamız şart. Bilginin arka planı veya örtük bilgi dediğimiz şey ancak yaşantılarımıza dair makalelerle anlatılabilir. ERPUZMANI.com sitesi olarak bilgi paylaşımı konusunda gayret gösteriyoruz ve bundan sonrada elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışacağız.

Ahlaklı ve kaliteli çalışma ortamı için birlikte çalışmaya devam edelim. Ortamımıza varlıklarıyla değer katan arkadaşları selamlıyorum.

Sizde iş tecrübesi paylaşımına katılmak isterseniz: erpuzmanı grubu

Özellikle bu yola çıkarken üç kesimi hedeflemiştik bugün aldığımız dönütlere baktığımızda üç kesime de bir şekilde ulaştığımızı görüyoruz. Yeni süreçte umudumuz hedef yelpazemizi daha da genişleterek farklı kesimlere de hizmet verebilmektir.

İlk hedefimiz işletmelerini yeni zamanın şartlarına göre geliştirmek isteyen şirket liderleriydi. Belli bir düzeyde hedef kitlemize ulaştık.

“ERP” kelimesi bazen sınırlamalarda oluşturuyor.

İlk kısıtlama; bu üç harf ülkemizde bir yazılım markasıymış gibi kullanıldığı için ayrıca büyük bütçe ve şirket çağrışımı yaptığından dolayı orta ve küçük işletmeler konuya yeterince ilgi duymuyor. Bu noktada belki de “KKP” harflerinin kullanılması daha iyi olacaktır. “KKP” yani Kurumsal Kaynak Planlaması; işletmenin boyutları ne olursa olsun, kurumsal bir kimlik oluşturabilir ve kaynaklarını verimli kullanabilir.

İkinci kısıtlama ise bu konuların sadece işletmenin dar bir grubunu ilgilendirdiği yaklaşımıdır. Kurumsallaşma tüm birim yöneticilerinin ve çalışanlarının önemsemesi gereken konudur.

Yeni dönemde tüm işletme liderlerine ulaşmak en büyük arzumuz. Bize ulaşan bazı yöneticilerin bıraktığı öğretici notları ilginize sunuyoruz:

“Turnike imalatı yapan bir firmada üretim müdürüyüm. erp sistemini tesis etmek için ekip kurarak çalışmalarımıza başladık. firma seçimi aşamasındayız. erp hakkında her türlü kaynağa ulaşmak istiyoruz.”

“Ben Y, Endüstri mühendisiyim ve üretim planlama, sistem kurulumu ve dolayısıyla kaçınılmaz olan ERP’yi yol haritam olarak belirledim. Bu konuda kendimi en iyi şekilde geliştirmeye çalışıyorum, gerek ilgili kurslar, seminerleri, meslektaşlarımla söyleşilerimizle… Bizzat çalıştığım firmada sistemin tüm zorluklarıyla yüzleşme imkanım oluyor. Şu an kullandığımız sistem adı pek duyulmuş ve fazla kaliteli bir sistem değil maalesef. Eğer program satın alınma aşamasında ben bulunmuş olsaydım şu an çok farklı olacağına inanıyorum. Kaliteli bir iş arkadaşıyla çalışmak sizi her zaman daha ileri götürür yaklaşımıyla. EN UYGUN yazılımın seçilmesinin ne kadar önemli olduğunun yaşayarak öğrenmiş oluyorsunuz:) Kısaca kaliteli ERP yazılımı!”

“BURSA’DA KURUMSAL BİR FİRMADA KALİTE VE METOD SORUMLUSU OLARAK ÇALIŞMAKTAYIM, BU BİLGİ PLATFORMUNU TAKİP EDİYOR VE BU PLATFORMDA OLACAK HER YENİLİK HAKKINDA BİLGİ SAHİBİ OLMAK İSTİYORUM.”

“Merhaba Arkadaşlar Ben yerel bir perakende firmasında Genel Koordinatörlük yapıyorum. ERP konusunda daha çok bilgi ve ilgi sahibi olmak için bu site ve grubu takip ediyorum. Saygılarımla…

“Merhaba, Ben Endüstri mühendisiyim. Polistren hammaddesiyle çeşitli sektörlere ürün üreten bir firmada çalışıyorum. ERP konusuyla yakından ilgiliyim.”

“ERP program arıyorum, araştırıyorum.”

“ X Elektronik.Müh. Şirketimize barkod sistemini kuruyorum.”

“Antalya da bulunan bir firmada ERP’ye geçiş süreci başlattık. Şu anda arama tarama noktasındayız. X A.Ş. İç Denetim Uzmanı.”

IAS Genel Müdürü Sayın Behiç Ferhatoğlu’nun açılış konuşmasıyla başlayacak olan etkinlik, beş farklı sektörden beş farklı konuşmacının sunumlarıyla devam edecek. IAS Satış Pazarlama Müdürü Sayın Erhan Sunguroğlu’nun CANIAS Ürün Ailesi hakkında da bilgi vereceği etkinlik, soru – cevap oturumunun ardından gerçekleşecek olan kokteylle sona erecek.

IAS tarafından 27 Mayıs 2010 Perşembe günü İzmir Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü Atatürk Seminer Salonu’nda gerçekleşecek olan etkinlik, 13:30 – 17:00 saatleri arasında kayıt yaptıran tüm katılımcılara açık olarak düzenlenecektir.

Online kayıt için www.ias.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Zeynep AYKAÇ
Reklam ve Halkla İlişkiler Uzmanı
—————————————-
IAS Bilgi İşlem Danışmanlık Sanayi ve Tic. A.Ş.
Havaalanı Kavşağı EGS Business Park Blokları
B1 Blok Kat:17 Yeşilköy/Bakırköy/İstanbul
Tel: 0212 465 65 60
Cep: 0533 384 35 40
Faks: 0212 465 79 97
E-posta: zeynepaykac@ias.com.tr

Bahçeşehir Üniversitesi tarafından “Kampüsüm İşyerim” sloganı ile Türkiye’de ilk olarak uygulamaya konulan ve öğrencilere mezun olmadan iş deneyimi kazandırılması amaçlanan eğitim modeli “CO-OP” Eğitim Programları tüm hızıyla devam ediyor.

“CO-OP” Eğitim Programları kapsamında yapılacak IAS’ın yeni ürünü “CANIAS KOBİ ERP” tanıtım günü etkinliğine sitemizin takipçileri, IT Yetkilileri, KOBİ Yöneticileri, ERP konusunda bilgi edinmek isteyen öğrenciler ve ilgilenen herkes davetlidir. “CANIAS KOBİ ERP” KOBİ’lere özel olarak hazırlanan ürün paket ERP yazılımlarına inovatif bir yaklaşım getiriyor.
Etkinlik için www.ias.com.tr adresinden online kayıt yaptırabilirsiniz. (Tarih: 23 Ekim 2009 Cuma / Saat:13.30-18.00 / Yer: Bahçeşehir Üniversitesi Beşiktaş Kampusu)

“CO-OP” Eğitim Programı Nedir?
Farklı sektörlerden pek çok kurumun partner olduğu projeye sayesinde öğrenciler pratik yapma imkanı bularak kendi alanlarında daha kolay iş bulacaklar. Böylece kariyerlerine daha üniversite yıllarında başlamış olacaklar. Örnek olarak ERP dersini seçerek, eğitimlere katılan öğrenciler daha sonra proje kapsamında belirtilen sürelerde IAS’de ve IAS’nin müşterilerinde staj yapma imkânı bulacaklar ve henüz mezun olmadan ERP tecrübesi kazanacaklar.

“CO-OP” Eğitim Programı Kapsamında Üniversitede Dersler Nasıl Verilecek?
Partner kurumlardan alanında yetkin, uygulama tecrübesi kazanmış uzmanlar derslere girebilecek. Örneğin, IAS kendi danışmanları ile öğrencilere Bahçeşehir Üniversitesi’nde kredili dersler verecek ve sonrasında, öğrencileri kendi bünyesinde ve IAS müşterilerinde ERP Uygulamalarına dahil edecek. Bu sayede öğrenciler teorik olarak ERP’yi öğrendikleri gibi, iş akışlarını ve uygulama süreçlerini de IAS’nin kurumsal kaynak planlama yazılımı CANIAS ERP üzerinde gerçek uygulamalar ile öğrenme fırsatı bulacaklar. Bu eğitimin ardından başarılı olan ve sınav sonucunda sertifika alan öğrenciler kontenjan dâhilinde ya IAS bünyesinde ya da IAS’nin referansı ile IAS Müşterilerinde görevlendirilecekler. Böylece, CO-OP Programına dahil olan öğrenciler, şirketlerin ERP projelerinde aktif görev alarak ERP Projesinin tüm süreçlerini de öğrenme fırsatı bulacaklar. Bu program, öğrencilerin mezun olduktan sonra, ERP konusundaki tecrübeleri nedeni ile bu konuda iş bulma imkânını da artırmış olacak.

“CO-OP” Eğitim Programının Nerede uygulanmaya Başlandı?
Yurt dışında yaygın olarak uygulanan “Cooperative Education”dan esinlenilmiş bir model olan CO-OP eğitim modeli 20. Yüzyılın başlarında Amerika’da uygulanmaya başlandı. Türkiye’de ilk kez uygulanan bu eğitim modeli sayesinde öğrenciler mezun olmadan Türkiye’nin önde gelen firmalarında çalışma fırsatı bulacaklar.

“CO-OP” Eğitim Programına Kimler Katılabilir?
CO-OP projesi Bahçeşehir Üniversitesi 3. ve 4. Sınıf öğrencilerine yönelik olarak hazırlanmıştır. Proje kapsamında belirlenen dersleri seçen öğrenciler, ders bitiminde partner kurumlarla görüşerek asgari 30 işgünü yapabilecekleri gibi 3, 6, 9 aylık sürelerde de yapabilecekler. Öğrenciler bu süre içerisinde derslere devam etmiyor, ancak staj dönemi eğitim süresine ekleniyor.

CO-OP programı, CO-OP kodlu uygulamalı gelişim dersleri ve uygulamalı iş eğitiminden oluşuyor. Bir öğrencinin CO-OP programını tamamlaması için, uygulamalı gelişim derslerinden en az 1 tanesinde başarılı olması ve belirlenen sürelerde partner kuruluşta çalışması gerekiyor.

“CO-OP” Eğitim Programı Partner Firmaları?
Bahçeşehir Üniversitesi’nin hayata geçirdiği bu eğitim modeli ile öğrenci kabul eden partner kurumlar; IAS, Beşiktaş Jimnastik Grubu, Bilim İlaç, Çalık Holding, Çilek Mobilya, Kuveyt Türk, Metro Group, Teknosa, Teknik Yapı, Vestel, IBM, Zarakol İletişim gibi farklı sektörlerde faaliyet gösteren firmalar yer alıyor. Tüm partner firmaları şuradan görebilirsiniz.

1-Plastik sektöründe imalat yapan işletmenin üretim yönetimine yön verecek: Endüstri Mühendisi.

2-Hidrolik sektöründe faaliyeti bulunan işletmeye iyi derece SolidWorks kullanan teknik personel.

3-Makine imalatı yapan firmada üretim takibinde istihdam edilecek Teknik Personel (İşletme bu alana mühendis istiyor ancak şimdiye kadar istediği verimi alamamış. Bizde iki yıllık teknik personel veya yeni mezun iş azmi fazla mühendis önerdik.)

ik@erpuzmani.com

Üniversite mezunu değilim fakat yazılım uzmanlığı sertifikam var ve SQL bilgim iyi düzeyde. Ufak çapta stok takip programları yazdım. Üretim planlamada iş deneyimim mevcut. Bahsettiğiniz gibi üretim kısmında ERP programlarının çoğu yetersiz. Bildiklerimi Enterprise seviyede bir ERP sistemi yazarak geliştirmek istiyorum. Şu an ERP programlarını incelemekteyim. Fikir ve tavsiyelerinizi paylaşır mısınız?

CEVAP:

Biliyorsunuz ki devlet harici diplomaya bakan yok. Siz kendinizi geliştirdikten sonra nereden mezun olduğunuz çokta önemli değil.

ERP yazılımları büyük projeler olduğu için ekip işi ve başlangıçta müthiş bir maddi ve manevi özveri istiyor. Yazılım evi kültürünün gelişmesi gerekiyor. Açık kaynak kodu sunan yerli oyuncuların çoğalması da yeni yeteneklerin gelişmesine imkan sağlayacaktır.

Yazılım ayrı dert, uygulama ayrı dert, süreci devam ettirmek ayrı dert. Hepsi ancak yaşanınca öğreniliyor ve büyük maddi ve manevi kayıplar oluşuyor. Bizde hala referans soruşturma kültürü gelişmedi. Adamın bitirdiği iş yok dil dökerek yazılım projesi satabiliyor veya demode olmuş çağın ve geleceğin ihtiyaçlarından uzak yazılımı hala piyasada tutabiliyor. 30-50 bin dolarla program alıp 1 yılda mamul ağaçlarını girmeyi bitiremeyen bir sürü firma biliyoruz. Fakat aynı firmaya bir kaç genç yazılım yapmaya çalıştığında bir yılda firmanın istedikleri seviyeye gelemedikleri bahane edilerek, gençlerin paralarını da vermeyip iflas etmelerine sebep olabiliyorlar. Bu yüzden yazılım işine başlayacaklar çok dikkat etmeli. Sermayesi güçlü olan yazılım şirketlerinin bile ayakta kalmakta zorlandıkları bir dünyadan bahsediyoruz.

Biz uzun süredir şunu savunduk ve nefesimiz yettikçe de savunacağız. Belli bölgede yatırımı olan büyük yazılım şirketleri o bölgelere git-gel yapmayı bırakıp yerinde adam yetiştirmeliler. Özellikle bu işe gönül vermiş yetenekli gençleri finanse etmeleri gerekiyor. Bakım antlaşması denen süreçten gelen paranın bir kısmı bu işe ayrılmalı. Bunu yapan firma hem daha çok büyüyecek hem de yeni yeteneklerin yetişmesine katkı sağlayacaktır.

Bu konuda ki yetişmiş insan açığı da belli. Bu sektörden para kazananlar nedense kazandıklarını işlerine yatırmak istemiyor. Herkes bilişim sektöründe insan kaynakları açığı olduğunu söylüyor; fakat taşın altına elini koyan da görmekte zorlanıyoruz. Reklam kokan üniversite seminer ve eğitimleri harici ciddi bir çalışma yok desek yeridir.

Bulunduğunuz bölgede en çok referansı olan yazılım şirketiyle irtibata geçmenizi tavsiye ederim. Bir yandan da o ufak dediğiniz geleceğin büyük yazılım tohumu stok takip ve benzeri çalışmaları sürdürebilirsiniz. Veya size güzel bir hamur veren çıkarsa onu ihtiyaca göre yoğurabilirsiniz.

Yazılım geliştirmekte yetmiyor, bugün üretimden çok satış her konuda olduğu gibi sektörümüzde de ön planda. Bölge potansiyelini iyi ortaya çıkarmak gerekiyor. Bulunduğumuz bölgede hangi ölçekte yazılım kullanılabilir. Bizim bu konuyla ilgili yaptığımız çalışan sayısı ve ihracatın kurumsallaşmaya etkisi konulu araştırma güzel bir örnektir. Şu anda kendi bölgemizde yoğun bir CRM (Müşteri) bilgisine sahibiz. Kim ne kullanıyor, ne düzeyde kullanıyor, yakın gelecekte bir değişim bekleniyor mu? Ve benzeri soruların cevabı bizi hedeflerimize daha kolay ulaştıracaktır.

Çalışmalarınızda başarılar…

Sadece yazı başlıklarına bakarak bir şeyler öğrenebilirsiniz. Yazılarını severek takip ediyoruz. İşimiz çalışma hayatında kalite ve ahlakı artırmaksa ondan öğreneceklerimiz var. Bu vesileyle ticari hayatımıza kattığı güzel bakış açıları için kendisine teşekkür ediyoruz.

Yetki ver, hesap sor!
Hedefine kilitlen!
Bana kahramanını söyle…
Tecrübenizi paylaşın!

“Düne kadar işletme kar elde ederken yanında çalışan işçinin maaşı gözüne batmıyordu da bugün sıkıntıya düştüğünde ilk aklına gelen tasarruf tedbiri işçi çıkarmak mı olmalı. Bütün önlemleri aldın da iş o hesaba mı kaldı. Bankaları eleştirirken bu hareketle sende onlar safına geçmiyor musun?” diyebiliriz.

Ey işletmeler! işçi çıkarmak çözüm değildir, o zaman çözüm ne diyorsanız başka yollar düşünün, biz de kendi düşündüklerimizi bir sonraki yazımızda ifade edeceğiz? Farklı önerileri olanlar da yazabilir.

Detaylı bilgiyi erp grubunda bulabilirsiniz.

Çalışma hayatında kaliteli işveren, yönetici, işçi sayısının artmasıyla işletmelerde kurumsallaşmanın ilk adımı atılmış olacak. ERPUZMANI.com sitesi olarak, İnsan Kaynakları konusunu hem ERP modülü hem de çalışma hayatının ahlak ve kalitesinin artması yönünden önemsiyoruz.

Her kesimden dostlarımız var ve hepsinin çalışma hayatıyla ilgili kendince haklı eleştirileri bulunuyor. Bizim çalışma hayatı ile ilgili her rolü yaşamamızdan gelen çok şapkalı yorum yeteneğimiz tüm kesimlere yardımcı olacağımız bir çalışma zeminini zorunlu kılıyor. Kurumsal Kaynak Planlaması’nın bir parçası olarak gördüğümüz bu konuda bir buluşma alanı olmaya adayız. Kendine güvenen işveren, yönetici ve çalışanları bu buluşmaya ortak olmaya çağırıyoruz.

Zor zamanların çıkış kapısı İnsan Kaynaklarının doğru yönetimidir.